Jakiś czas temu powróciłem do koszykówki po dłuższym „urlopie”, czytaj paroletnim. Od razu człowiek zaczął mocno trenować i obciążać nogi, ale trening solo nigdy nie będzie tak fajny jak meczyk. Tak więc meczyk się odbył a po meczyku zaczęły się problemy z kolanem. Problemy na tyle poważne, że wchodzenie po schodach stało się problematyczne.

Ból był na tyle silny, że 10 minut gry na boisku kończyło się godzinnym odpoczynkiem i masowaniem kolana. Udałem się do specjalistycznego sklepu i zakupiłem opaskę podtrzymującą rzepkę kolana o nazwie Push Patella Brace. Cena 130zł zwala z nóg kiedy patrzy się na kawałek materiały z rzepem i kawałkiem wyprofilowanego sylikonu.

Pierwszego dnia użytkowania czas spędzany na boisku (bez zwariowanego grania) wydłużył się ponad dwa razy. Ból był cały czas odczuwalny ale już nie tak bardzo. Z każdym kolejny dniem było coraz lepiej i tak przez cały tydzień. Po tygodniu kolano nadawało się na rozgrywanie ponad godzinnych meczy.

Po 2 tygodniach użytkowania mogę spokojnie powiedzieć – opaska była warta każdej złotówki. Jest dobrze wykonana, materiały wykorzystane do jej produkcji dają podstawę do myślenia, że posłuży ona przez dłuższy czas. Minus taki, że rzep źle zapięty przeskrobie nam skórę, co miłe nie jest.

Kluczem do sukcesu w leczeniu kolana jest prawidłowe dobranie siły z jaką musimy zacisnąć opaskę na kolanie. Im mocniej boli kolano, tym mocniejszy ścisk da większą ulgę, ale to w moim przypadku było błędem. Radzę pomęczyć się troszkę bardziej przez kilka dni i nie szaleć na boisku.

Reasumując – opaska na kolano Push Patella Brace to bardzo dobry produkt warty swojej ceny. Nie krępuje ruchów przez co bardzo szybko zapomnimy, że jest ona na nodze. Rzep jest dość mocny, więc nie trzeba będzie poprawiać opaski po przebiegnięciu każdych 100m.

No może nie nigdy, ale na pewno nie zagości on w moim krewetkarium czy akwarium, aż będę mógł powiedzieć o sobie Dużo wiem na temat akwarystyki.

Po usypaniu podłoża, wbiciu kamieni i korzeni, zamontowania filtrów i wlaniu rody zaczął się horror. Woda w początkowym okresie oczywiście musi się przefiltrować, ale w moim przypadku chyba nigdy nie doszła do odpowiedniego „poziomu”. Woda zawsze była jakaś dziwna i dziwnie pachniała. Nie była krystalicznie czysta jak to miała miejsce w poprzedniej wersji mojego akwarium.
Dodatkowo po włączeniu filtra i paru dniach piasek i tak usypał się jak chciał. Dodatkowo (być może, że filtr jest raczej kiepski) wszystkie resztki jedzenia, kawałki korzeni i reszty nieczystości były super widoczne  na białym podłożu. Odkurzanie częściowo zdaje egzamin, ale ile można siedzieć przy akwarium i bawić się jednym i tym samym.

Dodatkowo wszystkie stworzonka wyblakły,  bo jak wiadomo dostosowują one swoje ubarwienie do otoczenia. To tylko względy estetyczne, ale skoro chcę bawić się w krewetki to dobrze byłoby, aby były one prawidłowo wybarwione. Postanowiłem więc wymienić piasek na czarny żwirek.

Podczas wybierania piasku doznałem szoku. Na początku myślałem, że jasny piasek z mocnym oświetleniem powoduje, że krewetki są niezbyt ruchliwe. Niestety piasek był – powiedzmy szczerze – śmierdzący oczyszczalnią ścieków. Dziewie się, że zwierzyna wytrzymała w takich warunkach.

Tak więc piasek został wyrzucony, a na jego miejsce przyszedł czarny żwirek pod który włożyłem ziemie do kwiatków (zobaczymy co z tego wyjdzie).
Już po 12 godzinach krewetki ożyły. Ruch jak na ulicy w NY, aż się zdziwiłem ile tego jest. Na dobra kanapkę na pewno wystarczy.

Reasumując: nie mam pojęcia co było źle zrobione, ale powiem szczerze – zdaje mi się, że piasek kwarcowy jest dla już bardziej doświadczonych akwarystów. Tak więc jeśli zaczynacie przygodę, sądzę, że czarny żwirek będzie najlepszy na początek.

No ale nie będę pisał tutaj o historii! Jestem początkującym krewetkarzem i będę się dzielił w tym dziale moimi doświadczeniami. Zapraszam do pisania komentarzy do danych wpisów, dzielenia się swoimi doświadczeniami oraz pisania artykułów.

Dane mojego krewetkarium:

• 60L
• krewetki: czerwone i przeźroczyste + mieszance więc nie wiem jak je inaczej ponazywać
• podłoże: czarny żwirek + kamienie
• filtr – wewnętrzny na 120L
• roślinność: korzenie + anubiasy + rogatek
• oświetlenie: 1x15W

Safari – szybka, ładna, bardzo prosta, ale brakuje jej tylko jednego – działających dodatków. Konkretnie chodzi mi o możliwość pokazywania kodu określonego fragmentu strony. Szukałem ale nie znalazłem nic ciekawego, nic ciekawego dla mnie.

Pozostał więc Firefox – znakomita przeglądarka. W miarę szybka, z dużą ilością dodatków takich jak FireBug (programiści wiedzą o co chodzi). Do tej pory od pary lat nie wyobrażałem sobie pracy bez FF, choć parę razy próbowałem przerzucić się na Safari. Problem był zawsze taki, że nie można było w szybki i prosty sposób zaimportować wszystkiego  z FF do safari i po 2 dniach wkurzyło mnie ciągle wpisywać ulubione, zakładki itd.

Ostatnio dostałem maila od Google – już jest stabilna wersja Chroma na MacOS. Do tej pory nie uznawałem przeglądarki Google jako wartej zainteresowania – ale trzeba próbować nowych rzeczy. Tak więc ściągamy i instalujemy (tzn nie instalujemy bo na macach nie trzeba nic instalować).
Pierwsze uruchomienie: interfejs taki jak zawsze – inny choć przyznam szczerze spodobał mi się – minimalistyczny lekko podchodzący pod styl Safari. No to zaczynami import. To jest to – klikasz co chcesz zaimportować z jakiej przeglądarki i już. Myślę sobie – zobaczymy co tak na prawdę się zaimportowało. Moje zaskoczenie było duże: ulubione to wiadomo, ale oprócz tego zaimportowały się zakładki, adresy internetowe, po prostu wszystko co mogło być zaimportowane oprócz zapisanych haseł.

No to testujemy. Wszystkie strony wyświetlają się szybkiej. Szybciej również się ładuje, otwiera strony a nawigacja jest w miarę intuicyjna, choć wiadomo – trzeba się przyzwyczaić. Jestem tak mile zaskoczony tą przeglądarką, że ustawiłem ją jako domyślą.

Dodatkowo ma ona wbudowana funkcję ZBADAJ ELEMENT, czyli taki FireBug. Jak dla mnie wszystko co potrzebne do szczęścia. Coś mi się zdaje, że zostanie ona ze mną na dłużej choć już pisząc ten tekst zauważyłem parę niedociągnięć w panelu administracyjnym WordPressa – nie wszystko w edytorze treści działa poprawnie (skalowanie obrazków)

Po wnikliwej analizie rynku wybór padł na PHILIPS HQ 7340. Koszt 300zł, a więc troszkę kosy zostało wydane, ale czy warto było wydawać aż tyle?

Na początku krótka charakterystyka:

• Ruchome głowice golące
• Zasilanie: Akumulatorowo-sieciowe (Ekologiczne akumulatory NiMH)
• Czas ładowania: 8 godzin (czas golenia do 30 min)
• Wykończenie: Plastik, Gumowe uchwyty, Lakier, Trwałe wzornictwo w technologii IMD
• Inne cechy: Głowice nieulegające korozji, Komora na włosy, System Reflex Action, Precyzyjny system tnący, Możliwość mycia w wodzie, Technologia Super Lift & Cut, Wygodne głowice golące, Elektroniczny wyłącznik
• inne mniej istotne cechy

Golarka dobrze leży w dłoni a gumowe wstawki zapewniają pewne trzymanie. Całość wygląda dość elegancko a spasowanie elementów jest bardzo dobre. Trymer jest bardzo ostry i właściwie można się nim ostrzyna prawie na „zero”. Akumulatory po pełnym naładowaniu wystarczają na dostatecznie dużą ilość użyć aby zapomnieć kiedy ją ładowaliśmy. Niby dobrze do momentu, kiedy pewnego dnia (zapewne będzie to akurat ważny dzień) zabraknie nam prądu w bateriach.

Golenie – za te 300zł spodziewałem się czegoś lepszego. Pomiędzy moją starą, dwugłowicową golarką (również Philips) jest różnica, ale i tak przez kilkanaście minut trzeba pucować głowicami twarz aby uzyskać zadowalający efekt. Oczywiście nie mówię, że jest tragedia, ale sądzę, że większość byłaby zadowolona z wersji bez akumulatorów tańszej o jakieś 100zł (może więcej). Ostrza są wystarczająco mocne, aby nawet osoby ze szczotką drucianą zamiast włosów były zadowolone. Oczywiście cała głowica jak i każde z ostrzy dopasowuje się do kształtu twarzy, co poprawia końcowy efekt.

Na pewną wielką zaleta tej golarki jest możliwość mycia pod wodą. To oznacza, że po każdym użyciu wystarczy przez kilka sekund przytrzymać ją pod kranem i już jest wszystko czyściutkie.

Czy warto? Odpowiedź jest niejednoznaczna. Z całą pewnością jest to dobrze wykonany sprzęt, który zadowoli bardzo wielu użytkowników. Sądzę jednak, że wersja bez akumulatorów jest lepszym rozwiązaniem biorąc pod uwagę stosunek cena/jakość. Ja osobiście dałbym końcową ocenę 4.5/5. Jestem zadowolony z golarki HQ7340, ale sądziłem, że efekt/szybkość golenia będzie lepszy.

Radyjko posiada na panelu same podstawowe rzeczy: wyświetlacz kanałów, regulację głośności, dwa przyciski do zmiany kanałów, pokrętło regulacji szumów (SQ), przycisk „szybka dziewiątka”, przełącznik AM/FM i przełącznik PA/CB.

Czy warto zakupić ten sprzęt na początek? To zależy od indywidualnych potrzeb przyszłego użytkownika. Postaram się przedstawić moje opinie na jego temat.

Obudowa radyjka jest wykonana z metalu, co sprawia, że nie połamie się nam ono przy mało ostrożnym traktowaniu. Ogólnie radyjko jest raczej pancerne bo i co ma się popsuć w takiej prostej konstrukcji, a parę razy zaliczyło kontakt z podłogą. Podobno metalowa obudowa zapewnia jeszcze lepszą izolację układów elektronicznych radia przez wpływem pozostałych urządzeń emitujących jakieś fale – czy to prawda? Nie mam zielonego pojęcia.

Przyciski wyglądają jakby miały zaraz odpaść, ale pomimo tego że latają w gniazdach działają  bez zarzutów. Nie ma się spodziewać za tą cenę czegoś lepiej wykonanego. Radio działa i to najważniejsze. Po zestrojeniu radia z anteną wystarczy przykręcić gałką SQ aby zlikwidować szumy. Niestety radio nie posiada funkcji RF-GAIN, czyli takiej która umożliwia regulację odległości z jakiej zbieramy sygnał – bardzo przydatne zwłaszcza w mieście dla komfortowego odsłuchu. Ja sobie z tym radzę odkręcając jeszcze bardziej pokrętło SQ i już słyszę tylko tych, których można spokojnie zrozumieć.

Nadawanie tym radyjniem nie jest złe. Przez około miesiąc działało ono u mnie jako stacja bazowa, na zasilaczu z supermarketu i spokojnie wieczorem mogłem sobie porozmawiać. Co prawda nawet blisko mnie znajdujący się odbiorcy słyszeli szumy i nie ma mowy do dużym zasięgu, ale nie było tragedii skoro rozmowy do drugiej w nocy były prowadzone.

Jak już wspomniałem radyjko jest bardzo małe 130 x 174 x 38 mm – to chyba najmniejsze radio dostępne na rynku. Zmieścić je między fotelami, w schowku i innych podobnych miejscach nie stanowi problemu.

Sporą wadą takich radyjek jest brak możliwości dostrojenia się do odbieranej częstotliwości,  dlatego czasami niektórzy strasznie szumią i są mało zrozumiali. Na całe szczęście nie zdarza się to często.

Radyjko działa u mnie w aucie i całkowicie mi wystarczy. Sądzę, że banalnie prosta konstrukcja i brak bajerów to zaleta, ponieważ nie będzie ono nas rozpraszać podczas jazdy. Nie mam najmniejszego problemu z komunikacją, ale zainwestowałem w antenę o długości 1,7m i zdaje mi się, że tanich małych antenek dla tego radyjka nie należy kupować. Jestem zadowolonym właścicielem Magnum MX, a jak pomyślę, że kosztowało mnie 179zł i bardzo się cieszę, że nie skusiłem się na jakiegoś Pentagrama w plastikowej obudowie. Z czystym sumieniem mogę polecić to radyjko mało wymagającym kierowcom, którzy przeważnie będą słuchać i czasem się odezwą z ostrzeżeniem dla innych użytkowników pasma CB. Ocena 4/5.

CB radio – Citizens’ band

Skoncentruje się bardziej na pisaniu o CB na stacjach bazowych, a nie na CB w samochodach, choć wspomniane też będzie (w późniejszych artykułach). Czym jest posiadanie CB? To bardzo fajne hobby, ale jak to ma napisane w podpisie jeden z użytkowników forum CB-radio w Szczecinie: CB-radio jest jak bagno, im dłużej po nim chodzisz tym bardziej wciąga.

Od czego zacząć przygodę z cb-radiem w domu (czyli stacja bazowa)? No na pewno należy się zaopatrzyć w radio. Ja zakupiłem sobie Magnum MX za cenę 179zł. Co ciekawe kupiłem je w jednym z supermarketów, bo cena w internecie + koszt wysyłki był większy. Radio jest bardzo proste: wyświetlacz, regulacja głośności, przełącznik modulacji AM/FM, regulacja redukcji szumów (SQ) oraz przełącznik kanałów – żadnych szałów.

Kolejnym krokiem jest zakup anteny. Na początek wymyśliłem sobie, że kupie większą antenę samochodową i wyrzucę ja na dach (bo mieszkam na ostatnim piętrze). Tak też zrobiłem: Midland ML-145. Antenka bardzo długa, a nic nie zastąpi długości – im wyżej tym większy zasięg. Jeśli kupuje się antenę to trzeba kupić jeszcze miarkę SWR, inaczej reflektometr. Miarka SWR pozwala nam określić współczynnik fali odbitej – sam nie do końca wiem co to jest więc najważniejsze jest wiedzieć, że ma być on możliwie równy 1. Jeśli będzie za duży to można sobie uszkodzić radio. Szkoda tylko, że wcześniej tego nie wiedziałem, na całe szczęście nic się nie stało.

Tak więc wystawiam antenę na dach i nastrajam ją. Po jakimś czasie się udaje i wieczorami, kiedy wszyscy wychodzą z pracy i zasiadają przed radyjkami można było prowadzić nasłuch. Słyszysz rozmowy innych na równe tematy, a po kilku dniach, kiedy już się wsłuchasz i zrozumiesz zasady panujące na CB pragniesz poinformować innych o swoim istnieniu i swojej opinii. No cóż – z nadawaniem jest już gorzej. Okazuje się, że masz pełno szumów, i przeszkadzasz innym, a co najgorsze słyszą cię zrozumiale tylko osoby, które są blisko ciebie. Dlaczego? Słabe radio, słaba antena, niski budynek i zasilacz. Tak tak, zasilacz z supermarketu to nie jest rozwiązanie!

Niestety po to kupiłem tanie radio, ponieważ nie chciałem się pakować w koszty – skąd miałem wiedzieć, że mi się to spodoba. Gdyby było inaczej to przynajmniej miałbym mniejsze „straty”. Jeśli więc też nie jesteś pewien/pewna czy się ci to spodoba proponuję zrobić to samo.

Ponieważ spodobało mi się rozmawianie z ludźmi przez CB postanowiłem polepszyć zasięg. W ruch poszedł internet – zakupiłem antenę 1/2 fali czyli około 5.5m wysokości. Taka antenka jest bardzo lekka więc można ją swobodnie przymocować do ściany na maszt anteny satelitarnej. Dodatkowo zamontowałem dwa odciągi ze sznurka jako zabezpieczenie, gdyby antena się złamała. Zabezpiecza to antenę przed wędrówką kilka pieter w dół na czyjś samochód albo głowę.

Rezultat takiej operacji? Zdecydowanie większy zasięg. Rozmowy stały się przyjemnością, a ludzie ze Szczecina okazali się bardzo zgraną i jedną z największych grup w Polsce (o ile nie największą). Spoty, spotkania, pomoc i ciekawe tematy.

Teraz czekam na nowe radio – już bardziej rozbudowane i o większych możliwościach. To wciąga! Niestety w internecie można poczytać sobie o bardzo wielu sytuacjach jak ciężko jest postawić antenę na dachu, jak strasznie to ludziom przeszkadza, a zwłaszcza spółdzielniom.

Jeśli chcielibyście zacząć to pamiętajcie:

1. Im lepsze radio tym lepiej, a nowsze radio wcale nie oznacza, że jest lepsze od starych, nawet 10 letnich sprzętów.
2. Im wyższa antena tym lepiej. Nie pchajcie się w anteny samochodowe to bo to strata pieniędzy i tak skończycie na typowej antenie bazowej
3. Zasilacz – małe uniwersalne zasilacze – zdecydowanie nie. Duży, mocny zasilacz to jest rozwiązanie.
4. Szukajcie w necie informacji na różne tematy o CB. Stron o CB jest coraz więcej. Jeśli mieszkasz w Zachodniopomorskim to polecam stronę cbradio.szczecin.pl

Przedstawiam filmik mojego autorstwa ze spotu grupy CB-RADIO SZCZECIN